Hoe is het uitdelen van de folders in Nepal gegaan?

Inmiddels zit de folder missie erop en is het team van SAR Dogs Nepal veilig teruggekeerd. We hebben van Karna een verslag ontvangen en willen dit graag met je delen. De foto’s zijn gemaakt door hemzelf. Ze zijn in verschillende dorpen vlakbij en op de Dhaulagiri geweest en zijn tot iets na Italian Basecamp gekomen (ruim 3600m).

De mensen die betrokken waren bij deze missie. Van SAR Dogs Nepal (niet op volgorde): Jit Bahadur Masrangi Magar (directeur), Laxman Chaudhary, Karna Bahadur Dura, Bikram Ranabhat, drager Man Bahadur Gharti en Prinsa, een labradorpup van 7 maanden.

Dag 1:

Op 24 mei jl. vertrokken we vanaf Pokhara naar Beni. We hadden een ontmoeting op het lokale politiebureau daar. Daar gaven we hen een update over Christiaan en folders. Zij zullen de folders over de andere politieposten verspreiden. Hierna reden we naar Tatopani. Onderweg gaven we folders aan de lokale bevolking en hingen we ze op openbare plaatsen en huizen. Na de lunch in Tatopani reden we naar Dharapani. Daar gaven we de folders aan de lokale mensen en plakten de folders ook op verschillende huizen. Ook spraken we met de lokale bevolking of ze misschien al spullen hadden gevonden uit de folder. Hierna reden we naar Takam. Daar hebben we de politie van Takam gesproken. De meeste politiemensen uit deze regio waren nieuw dus wisten nog niet veel over Christiaan. Na een gesprek met de politie van Takam gingen we naar Muna Village. We gaven wat folders aan de jongeren van de school daar en de lokale bevolking.

Karna (rechts) met de politie (links) in Tatopani

Dag 2:

We reden richting Mudi Village waar de nieuwe weg eindigt. Het team splitste zich op: Jit en Laxman reden terug naar Pokhara en Karna, Bikram en de drager vervolgden hun weg te voet. Met als eerste stop Mudi Village. Na een half uur lopen stopten we in Mudi Village om folders uit te delen. We hebben hier ook een Duitse man ontmoet en hem de folder ook gegeven. Van Mudi gingen we verder naar Naura. Daar hebben we folders gegeven aan de eigenaar van het Naura hotel, zodat hij ook folders aan andere mensen kan geven. We gingen verder naar Bagar, bezochten verschillende huizen en bleven daar slapen.

Lokale bewoners van Mudi en de folder op een lokale winkel

Dag 3:

We gingen verder richting Doban. We wisten dat Italian Basecamp (3660m) nog steeds open is, omdat er meer dan 55 mensen bezig zijn met het maken van een nieuw pad omhoog naar Swiss Camp (3730m). We hebben deze mensen gesproken en folders gegeven. We stopten bij Dhapcha voor lunch. Het weer werd slechter, het regende onderweg Doban, waar we de nacht verbleven.

Dag 4:

We liepen richting Italian Basecamp. Het weer was goed. We ontdekten dat het waterpeil van de rivier hoog was in vergelijking met de vorige keer. Hoewel de lokale bevolking het voetpad repareerde, werd het op sommige plaatsen beschadigd door het regenwater. We stopten voor Sallaghari waar we een lokale buffel herder ontmoetten. We gaven hem een ​​folder en vroegen hem of hij of andere mensen uit dat gebied wat spullen hadden gevonden zoals te zien is in de folder. Hij had niets gehoord of gevonden.

De lokale buffel herder vlakbij Sallaghari

Italian Basecamp

We bereikten Italian Basecamp rond 13.30 uur. Na een korte rustpauze liepen we richting Swiss Camp om het gebied te zien. Helaas werd het weer slechter, het begon te regenen, dus keerden we terug naar het Italian Basecamp. Maar we hebben verschillende foto’s gemaakt van onder het Swiss Camp.

Aardverschuiving net boven Italian Basecamp en de nieuwe route.

Rivier onder Swiss Camp met nieuw voetpad

De lokale bevolking heeft de route een stuk beter gemaakt en op sommige punten verlegd. We hebben ’s avonds met iedereen gesproken. We gaven de folders en vertelden over Christiaan en zijn spullen.

Na hun werk aan de weg kwamen de lokale mensen in Italian Basecamp samen

We spraken met de eigenaar van Italian Basecamp. Hij vertelde dat er in oktober 2018 een ongeluk was gebeurd: een Nepalese drager viel van de ijzige klif, onder Japanese camp. Hij werd meegevoerd met de rivier en pas na een maand gevonden in de buurt van Swiss Camp. Hij zat vast tussen twee grote stenen. Een helikopter bracht hem naar Kathmandu. We hebben dit jaar veel sneeuw gevonden in deze regio. De eigenaar van het Italian Basecamp zei dat er veel sneeuw ligt boven Swiss Camp. We hebben ook gemerkt dat er veel ijs ligt boven de rivier bij Italian Basecamp..

Dag 5:

We keerden terug vanuit Italian Basecamp en kwamen tot Bagar. Onderweg ontmoetten we Indiase toeristen. We hebben ze ook over Christiaan verteld, zodat ze kunnen rondkijken naar Christiaan’s bezittingen. We verbleven in Bagar.


Dag 6:

We zijn vanuit Bagar naar Naura afgedaald. We ontmoetten een familie uit Mudi die Yashragumba (geneeskrachtige kruiden uit de Himalaya) verzamelde. We hebben hen ook over Christiaan geïnformeerd. Bij Naura hebben we geluncht. Daarna zijn we doorgegaan tot Kaleni en zijn daar gebleven. Onderweg ontmoetten we verschillende mensen uit deze gebieden, dus informeerden we hen over Christiaan en zijn spullen. De meesten van hen wisten er al van.

Lokale mensen op weg naar huis na het verzamelen van Yashragumba met folders

Dag 7:

We liepen richting Darbang. We gaven folders aan de mensen die we onderweg ontmoetten. In Darbang gingen we naar het politiebureau. We hebben de overgebleven folders aan hen gegeven zodat ze ook aan de lokale bevolking kunnen worden verspreid. De officier was blij te kunnen helpen. Vanuit Darbang reden we per lokale taxi naar Tatopani en vervolgens naar Beni. Hier bezochten we het politiebureau van Beni opnieuw. We hebben ze over Christiaan bijgepraat. Daarna zijn we met onze jeep naar Pokhara gereden.

Conclusie:

Terwijl we over Christiaan en zijn spullen praatten met de lokale bevolking, adviseerden sommige locals ons dat we beloningen kunnen aanbieden als iemand eigendommen van Christiaan vindt. Er kan ook een juridisch probleem komen met betrekking tot het vinden van de spullen. Mensen kunnen er het slachtoffer van worden, dus meestal hebben ze geen interesse in het zoeken naar de spullen terwijl ze bezig zijn met hun dagelijks leven in dat gebied, met name de oevers van de rivier. Maar sommigen zeiden dat ze de politie van Beni of SAR Dogs Nepal op de hoogte zullen brengen als ze iets vinden gerelateerd aan Christiaan. We hopen dat dit vroeg of laat een positief resultaat zal opleveren.

Verwijzingen naar eerdere berichten op deze site over het gebied:

“Hou de zoektocht levend”

Het is inmiddels bijna 2 jaar geleden dat Christiaan vertrok voor een tocht die 35 á 40 dagen had moeten duren naar de top van de Dhaulagiri in de Himalaya, Nepal. Sinds 16 mei 2016 wordt hij echter vermist.

Zijn er nog zoekopties?
Wat doe je als je bijna 2 jaar na dato wordt uitgenodigd bij het Landelijk Bureau Vermiste Personen? Zijn er nog zoekopties? Is er nog iets over het hoofd gezien? Op 14 maart jl. bezochten Margreet, Pieter, Elke, Ruben, John, Marlies en Tobias het bureau met deze vragen in hun achterhoofd. Het was goed om verschillende zaken rond de vermissing van Christiaan nog eens door te spreken, maar er kwamen geen nieuwe inzichten naar boven. Wel was er een duidelijk advies: hou de zoektocht levend. In dit bericht kijken we terug op het afgelopen jaar en kijken we vooruit hoe we invulling kunnen geven aan dit advies.

Uitzending Break Free
Inmiddels zijn de uitzendingen van seizoen 2018 van Break Free bij BNNVARA te zien. Iedereen die vorig jaar zo heeft meegeleefd met de zoektocht zal ongetwijfeld hierdoor terugdenken aan de uitzending van 23 maart 2017 die in het teken stond van Christiaan. Met een grote groep familie, vrienden, collega’s en betrokkenen keken we de uitzending, vooraf gegaan door een uitgebreide uiteenzetting van Paul en Ruben over hoe zij de zoektocht hadden aangepakt. Wat bijzonder om te zien hoeveel mensen elkaar die avond opzochten om samen de uitzending te bekijken: een hommage aan Christiaan. Onze Chris die al van jongs af aan in hijskranen klom, later altijd op weg was naar weer een volgende klim en daarin vaak de verbindende persoon was die altijd mensen mobiliseerde om mee te gaan. De zoektocht waar zoveel mensen maanden intensief in hadden meegeleefd kwam nog dichterbij door de beelden van Paul, Ruben en Michel die op zoek gingen in Nepal. Terwijl de beelden van de Dhaulagiri langs kwamen zal bij veel mensen een rare gedachte door het hoofd zijn geschoten. “Zouden ze hem vinden…?” Zo intens voelde het meeleven in de zaal. Na de aflevering bleef het stil. Alsof er op dat moment een collectief besef binnenkwam dat Chris nu echt vermist is en we geen idee hebben waar hij is…

Bekijk hier de aflevering van Break Free over Christiaan terug

Verwerken van het gemis van Christiaan
Het afgelopen jaar zijn er een aantal kleine gelegenheden geweest waarin familie en vrienden in verschillende samenstellingen elkaar hebben opgezocht om stil te staan bij het gemis van Christiaan. Herman Peter schreef bijvoorbeeld het afgelopen jaar het lied “Up Hill”.

Beluister hier het lied “Up Hill”

Iedereen geeft zijn eigen vorm aan het gemis, met zijn eigen conclusies. Wat iedereen echter gemeen heeft is de liefde voor Christiaan, die bij zoveel mensen een onvergetelijke indruk heeft achtergelaten.

Artikel Margriet: interview Margreet
In Margriet editie 22 van 2017 werd Margreet Wilson geïnterviewd over de vermissing van Christiaan. In het artikel vertelt ze hoe haar leven op haar kop gezet werd en ze voortdurend heen en weer geslingerd wordt tussen hoop en vrees en nog altijd wacht op een duidelijk antwoord.

Lees hier het interview

Vooruit kijken: De zoektocht levend houden
Het is lastig om de zoektocht levend te houden als er geen concrete ideeën zijn voor een nieuwe zoekactie. Het heeft geen zin na zo’n lange periode naar sporen te zoeken. We hopen voornamelijk dat, mochten er in de toekomst sporen / bezittingen van Christiaan gevonden worden in het gebied, de lokale mensen of klimmers dit zullen linken aan Christiaan en dat wij dit te weten komen.

Concreet krijgt “de zoektocht levend houden” dan ook als volgt invulling: Er zijn redelijk veel mensen die in de tracking seizoenen het gebied doorlopen waar Christiaan ook heeft gelopen. We willen hen er op blijven wijzen dat Christiaan wordt vermist. Christiaan staat vermeld op missingtrekker.com. Daarnaast willen we zijn foto, gegevens en paklijst op verschillende plekken neerleggen, zoals Italian camp (het kamp op 3660m waar Christiaan vermoedelijk naar op weg was) en het politiebureau in Beni.

Financiën
Het bestuur van de Stichting Red Christiaan Wilson denkt er daarnaast over na hoe het op een verantwoorde manier kan omgaan met het nog beschikbare bedrag van ongeveer 10.000 euro. Als er vanuit Nepal bericht komt rondom de vermissing, biedt dit bedrag uiteraard de mogelijkheid om nieuwe initiatieven financieel te ondersteunen. Naast het ondersteunen van de zoektocht is een ander doel van de stichting het (financieel) ondersteunen van welzijnsprojecten in Nepal. Hiervoor is 7.200 euro beschikbaar (de 10% van het gedoneerde bedrag die besteed zou worden aan een lokaal initiatief). De komende periode wordt onderzocht op welke manier dit het beste gedaan kan worden. We houden je hierover op de hoogte.

Mocht je willen of kunnen helpen om de informatie over Christiaan in Nepal te verspreiden, of heb je andere tips, laat het ons weten via het contactformulier.

Groep komt aan bij Swiss camp

Groep komt aan bij Swiss camp

Ruben, Paul en Michel zijn samen met het zoekhondenteam van Sardogs aangekomen in het Swiss camp. Vanaf Swiss camp gaan ze de komende 5 dagen zoeken naar Christiaan. De focus zal liggen op het onderzoeken van de gletsjer.

Helivlucht

Vlucht vanaf Beni

 

Hoe nu verder?

Langzaam wordt het stiller. Minder berichtjes, minder ideeën om verder te zoeken. Vorige week zijn we als laatste groep terug gekomen uit Nepal. Alle 9 vrienden zijn inmiddels weer terug, geland op Schiphol zonder Christiaan. Het leven gaat door.

Het is op dit moment helaas te gevaarlijk om rondom het Swiss camp / Italian camp verder te zoeken. We hebben ook besloten om op dit moment niet met een groep Nederlanders verder te zoeken in de omgeving van Beni. De kans dat Christiaan daar is aangekomen is sowieso erg klein. Het zoeken door westerlingen kan echter ook averechts werken. De vragen die je stelt krijg je terug.

Door onze aanwezigheid de afgelopen weken in Nepal hebben we een zeer goed contact opgebouwd met de juiste personen ter plekke. De lokale bevolking is goed op de hoogte van de vermissing van Christiaan. Als er tips binnen komen kunnen we aan Saron vragen verder te zoeken. Eventuele tips die we krijgen moeten we overigens kritisch bekijken. De 500 dollar triggert mensen om te reageren los van de vraag of ze iets gezien hebben. Zouden we meer geld uitloven, dan zouden we uit heel Nepal gebeld gaan worden.

En wat nu? Gaan we verder zoeken als de moesson voorbij is in september? Wie? Hoe? Met welke technieken? Het zijn de vragen waar we op dit moment over nadenken. Heb je ideeën die ons verder kunnen helpen, laat dit dan weten via de tips pagina.

 

Persoonlijk verslag zoektocht Felix

We treffen elkaar bij het Yak hotel in Beni. Ruben is Paul van morgen tegemoet gelopen en ik verwacht ze zo samen met 2 jongens van Sardog. John en Ben komen vanaf Tukuche. Gisteren zijn ze naar het leger in Jomsom geweest en vannacht hebben ze bij Patrick van de Dutch Bakery in Tukuche geslapen. Ook zij zullen zo arriveren. Voor het eerst alle 5 in 1 hotel. Ik kijk er naar uit en ben benieuwd naar hun verhalen.

De dagen hiervoor bestonden vooral uit het rijden met kleine taxi’s over onmogelijke wegen. Er zijn globaal 3 wegen die de vallei doorkruizen. De weg van Beni richting Marpha en Jomsom, in Marpha begint de trail richting Basecamp van de Dhaulagiri. De weg van Beni richting Tacam, over een gedeelte van deze weg loopt de trail vanaf het basecamp via Italian camp terug de berg af. En de weg van Beni richting Pokhara. In Pokhara kun je de bus of het vliegtuig pakken naar Katmandu waar je het internationale vliegveld hebt.

Met de flyers in de hand en met behulp van de taxi chauffeur die een beetje engels sprak stopten we bij elk huis, in elk gehucht en in elk dorpje.

This is our friend, he is missing. Have you seen him? Can we leave a flyer here?

We kregen alle medewerking van de lokale mensen. Er werd aandachtig geluisterd en overlegd. Soms werden we door gestuurd naar andere mensen. Flyers plakken mochten we nagenoeg overal. Bij ziekenhuizen en politiebureau’s, bij de plek waar mensen samenkomen in het dorp (vaak een boom) en bij toeristen checkpoints of in de lokale bussen. Soms dacht men Christiaan te herkennen, dan was er hoop. Alle keren liep het spoor dood…

In de vallei is het bekend. Karna en z’n collega’s van Sardog bedankt. Facebook bedankt.

Het zoeken in Nepal bracht hoop en wanhoop samen. Maar op een gekke manier ook het bevoorrecht weten. Bevoorrecht om het kennen van Christiaan als vriend. Bevoorrecht om met zoveel mensen, dit te doen.

Daarom Christiaan!
Christiaan bedankt!